Serwis Samorzędowego Przedszkola Integracyjnego Nr 16 w Białej Podlaskiej

Ostatnie artykuły

Nawigacja

***


Logowanie

Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Aktualnie online

-> Gości online: 11

-> Użytkowników online: 0

-> Łącznie użytkowników: 10
-> Najnowszy użytkownik: irena bednarek

Nawigacja

Uczenie się we współpracy na przykładzie szkolnictwa holenderskiego

W ramach realizacji projektu złożonego przez uczelnie: Akademię Pedagogiki Specjalnej i Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz dwie organizacje pozarządowe FIO i TRIO „Doskonalenie zawodowe nauczycieli Małych Szkół i Małych Przedszkoli – współpraca z Holandią w ramach programu Leonardo da Vinci odbył się wyjazd nauczycieli z całej Polski do Holandii w dniach 25.06.-003.07.2005r.

Partner holenderski – instytucja prowadząca szkoły w okolicach miasta Hertogenbosch, na południu Holandii – Stichting Scala.

Celem tego wyjazdu było poznanie holenderskiego systemu oświaty opartego przede wszystkim na szkolnictwie prywatnym i stosowane tam nowoczesne metody nauczania zgodnie z zasadami konstruktywizmu społecznego.
Konstruktywizm- jest teorią opartą na obserwacji i badaniach naukowych, dotyczącą problemu „jak ludzie się uczą”. Teoria zakłada, że ludzie konstruują swoją wiedzę i rozumienie świata przez doświadczenie i refleksję nad nim.
Takie podejście zakłada, że kiedy spotykamy się z czymś nowym – musimy to zestawić z naszą dotychczasową wiedzą i doświadczeniem, czasami zmieniając nasze poglądy na wiele rzeczy lub je odrzucając, jako nieistotne.
W procesie uczenia się zadajemy pytania, badamy i oceniamy naszą wiedzę – jesteśmy jej aktywnymi twórcami.

Konstruktywistyczne podejście do nauczania oznacza różnorodność metod kształcenia, w szczególności takich, które tworzą warunki do działań własnych dziecka. Oznacza to zachęcanie dzieci do posługiwania się metodami aktywnymi (doświadczenia, współpraca w grupie, rozwiązywanie problemów wziętych z praktyki) w konstruowaniu własnej wiedzy.

Obecne społeczeństwo to społeczeństwo współpracy. Komunikacja, rozwój, innowacje, uczestnictwo – to dzisiaj słowa kluczowe.

Aby zapewnić naszym dzieciom współuczestnictwo w dzisiejszym społeczeństwie i umożliwić mu właściwe funkcjonowanie w przyszłości musimy nauczyć je uczenia się aktywnego i w pełni odpowiedzialnego.
W nowoczesnym kształceniu zawartość treści kształcenia nie dominuje nad procesem nauczania- uczenia się i nie jest ważne, aby te wszystkie treści znalazły się w głowie dziecka.

Najważniejsze jest:

  • dziecko (jako najważniejszy element systemu)
  • organizacja procesu kształcenia
  • źródła informacji

Dziecko konstruuje swoją wiedzę. Przedszkole pomaga dziecku w procesie uczenia się. Proces uczenia się jest najważniejszy.
Źródłem zdobywania wiedzy mogą być nauczyciele, rówieśnicy, książki, czasopisma, rodzice, telewizja, internet, biblioteka, filmy, programy symulacyjne, prezentacje. Konstruktywizm społeczny.
Konstruktywizm społeczny oznacza, że dzieci budują swoje własne znaczenia dla wszystkiego, co jest dla nich nowe. Dziecko ucząc się konstruuje swoją osobistą wiedzę. Do realizacji tego procesu potrzebuje źródeł informacji. Ta wiedza jest powiązana z istniejącą już wiedzą dziecka. Uczenie się jest najskuteczniejsze, gdy dziecko współpracuje z innymi dziećmi.

Elementy konstruktywizmu społecznego:

  • dzieci muszą być aktywne;
  • dzieci muszą konstruować swoją własną wiedzę;
  • dzieci muszą określić cele, które chcą osiągnąć;
  • dzieci muszą współpracować, wymieniać informacje, poprawiać wyniki;
  • dzieci muszą regulować swoje uczenie się.

Nauczyciel konstruktywista:

  • stawia pytania i problemy do rozwiązania,
  • następnie wspomaga dzieci w poszukiwaniu swoich własnych odpowiedzi.

W starym systemie nauczyciel jest szefem. Postrzegany jest jako osoba dominująca. Wydaje polecenia, mówi, co należy robić, sprawdza, kontroluje – w nowym systemie ma rolę współpracującego (coutching).Dyskutuje z dziećmi, biorącymi aktywny udział w zajęciach. Nauczyciel wspomaga proces uczenia się, planowanie i współpracę.
Nauczyciel pyta: jak się czujesz, czy osiągasz zaplanowany cel, co o tym sądzisz? Dzieci wcześniej deklarują, co będą robiły następnego dnia. Dzieci coraz bardziej oceniają swoją pracę. Dążenie do roli nauczyciela jako korepetytora ucznia, który sam dla siebie jest nauczycielem.

Praca w zespole:
Grupę tworzy 4 dzieci (1- zdolne, 1 słabe, 2 przeciętnych).

Zasady współdziałania w grupie:

  • patrz na tego, co mówi,
  • słuchałeś mnie, patrzyłeś na mnie – dziękuję ci za to
  • pozytywna wzajemna zależność – każda osoba jest odpowiedzialna, za to, co ma wykonać;
  • równomierne rozdzielenie odpowiedzialności za prace w grupie;
  • każdy ma swój udział w tym działaniu;
  • interakcja wzajemna – zewnętrzna i wewnętrzna.

Praca we współpracy zapewnia:

  • równy udział w pracy i taka sama odpowiedzialność;
  • popełnia się mniej błędów;
  • lepszą motywację
  • mniej czasu na realizacje zadania;
  • lepsze wyniki.
  • dzieci uczą się, że pracując razem osiąga się lepsze wyniki;
  • uczą się pracować razem i dbać o wspólny wynik;
  • mają więcej satysfakcji ze swojej pracy i więcej przyjemności;
  • ważne jest dla ich wspólnego działania, aby umieć pomagać słuchać, patrzeć, otrzymywać pomoc, umieć podziękować za nią;
  • zarówno najlepsi , jak i najsłabsi mają swój udział w osiąganiu celów;
  • słabe dzieci maja więcej uwagi, skierowanej na siebie, są bardziej aktywni.

Dzięki udziałowi w szkoleniu poznałam bliżej praktyczne zastosowanie nauczania zgodnego z zasadami konstruktywizmu, zarówno w procesie uczenia na poziomie kształcenia podstawowego, jak i kształcenia studentów – przyszłych nauczycieli. W trakcie organizowanych obserwacji pracy nauczycieli różnych szkół, kontakt z ekspertami, udział w wykładach na temat wykorzystania konstruktywizmu w edukacji udało mi się poznać bliżej formy praktycznych rozwiązań, efekty zastosowania tej metody w pracy z dziećmi, rolę nauczyciela i ucznia w procesie edukacyjnym. Cieszę się również, że mogłam zapoznać się z systemem oświaty w Holandii i funkcjonowaniem jej na poziomie kształcenia podstawowego i nowatorskich metod kształcenia studentów studiów pedagogicznych.
Analiza moich spostrzeżeń, sporządzonych notatek, pozwoliła mi na ujęcie w poniższych punktach tego co widziałam, co mnie zainteresowało, szczególnie się podobało:

  • zadania nauczyciela w procesie uczenia z zastosowaniem konstruktywizmu, m.in. wspomaganie uczniów w procesie zdobywania wiedzy i dzielenia się nią, kierowanie procesem uczenia się w zespole, przydzielanie zadań do wykonania,
  • uczeń jest bardziej odpowiedzialny za swoją wiedzę i bardziej niezależny w procesie jej zdobywania, realizowania celów, sprawdzania swojej wiedzy,
  • równy udział uczniów o różnym poziomie wiedzy i umiejętności, a także równa odpowiedzialność,
  • nauczyciel jako współpracujący i organizator procesu uczenia się we współpracy,
  • indywidualizacja planowania pracy z dzieckiem,
  • specjalny system wspierania dzieci z trudnościami w uczeniu się i stwarzanie im odpowiednich warunków w szkole specjalnej, a także zastosowane tam metody i formy pracy. Szczególnie jestem pod wrażeniem postawy dyrektora i nauczycieli szkoły specjalnej Regenboog, ich stosunku do dzieci trudnych, sposobów prowadzenia zajęć edukacyjnych, motywowania uczniów do podejmowania wysiłku zdobywania wiedzy, wypracowanych rozwiązań organizacyjnych i metodycznych
  • duża indywidualizacja w procesie nauczania zarówno w stosunku do dziecka zdolnego jak i dziecka z trudnościami,
  • dokumentacja nauczyciela dotycząca procesu uczenia,
  • prowadzenie procesu uczenia w formie projektów edukacyjnych
  • system uczenia studentów do pełnienia roli profesjonalnego nauczyciela,

Myślę, iż system nauczania konstruktywnego, a także osiągnięcia holenderskich szkół w zastosowaniu go w praktyce zasługują na szczególne zainteresowanie oraz na podjęcie wysiłku w procesie wprowadzania tej metody w naszym systemie uczenia i wychowania.

Klikając TUTAJ możesz pobrać prezentację w formacie Power Point do tego artykułu, a TUTAJ pobierzesz tą samą prezentację w formacie PDF.

Iwona Jęryczkowska

Wygenerowano w sekund: 0.06
2,923,552 unikalne wizyty