Serwis Samorzędowego Przedszkola Integracyjnego Nr 16 w Białej Podlaskiej

Ostatnie artykuły

Nawigacja

***


Logowanie

Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

Aktualnie online

-> Gości online: 8

-> Użytkowników online: 0

-> Łącznie użytkowników: 10
-> Najnowszy użytkownik: irena bednarek

Nawigacja

Gimnastyka języka dla smyka

Ideą, przyświecającą powstaniu poniższego zbioru, jest stymulowanie prawidłowego rozwoju mowy dzieci poprzez usprawnianie aparatu artykulacyjnego, ćwiczenia słuchowe oraz ćwiczenie prawidłowego toru oddechowego

Prawidłowa realizacja wszystkich głosek systemu językowego uwarunkowana jest sprawnym funkcjonowaniem układu artykulacyjnego. Wymawianie głosek oraz ich wyrazistość wiąże się z zaangażowaniem różnych części narządów mowy i pracy różnych mięśni.
Duża liczba występujących wad wymowy wynika z obniżonej sprawności narządów artykulacyjnych. Zdarza się, że bezpośrednią przyczyną zaburzenia są nieprawidłowości w budowie aparatu mownego, tj krótkie wędzidełko, przerośnięty język, zbyt duża masa języka, rozszczep wargi itp. Przyczyną bywają także, szczególnie u dzieci młodszych, nieprawidłowe nawyki związane z połykaniem lub oddychaniem. Konieczne są w tych wszystkich przypadkach ćwiczenia motoryki narządów mowy.
Aparat artykulacyjny trzeba tak ćwiczyć, aby wypracować zręczne i celowe ruchy języka, warg, podniebienia. Dziecko musi mieć wyczucie danego ruchu i położenia poszczególnych narządów mowy. Gimnastyka usprawniająca narządy artykulacyjne pomaga w usuwaniu wad wymowy, a u osób nie mających zaburzeń z nadawaniem wypowiedzi, doskonali sprawność mięśni, od których zależą ruchy narządów mowy. W przypadku kiedy dziecko nie mówi, przystępując do ćwiczeń stymulujących rozwój mowy, na pierwszym miejscu stawia się usprawnienie motoryki narządów artykulacyjnych. Wargi, język, podniebienie miękkie, szczęka dolna oraz mięśnie zwierające pierścienia gardłowego należy przygotować do wykonywania ruchów potrzebnych w czasie mówienia.

ĆWICZENIA JĘZYKA

  • oblizywanie się jak kotek (dokładne oblizywanie wargi górnej i dolnej przy szeroko otwartej buzi, język porusza się powoli w określonym kierunku)
  • naśladowanie ssanie cukierka (mlaskanie)
  • wypychanie językiem dolnych i górnych zębów
  • koci grzbiet / górka/ - czubek języka opiera się o dolne zęby, środek unosi się
  • szybkie wysuwanie i chowanie języka (ruchy w przód i w tył)
  • kląskanie jak konik
  • wypychanie językiem na zmianę prawego i lewego policzka
  • wysuwanie języka od jednego kącika do drugiego
  • nagryzanie języka ząbkami
  • liczenie (masaż) ząbków czubkiem języka
  • szybkie podnoszenie i opuszczanie języka do zębów przy otwartej buzi i nieruchomej żuchwie
  • język płasko leży na dnie jamy ustnej, następnie podnoszenie go do góry
  • wysuwanie języka daleko na brodę i „szukanie” językiem końca nosa
  • dotykanie czubkiem języka środka wargi dolnej i środka wargi górnej
  • dotykanie językiem do ostatnich zębów po prawej i po lewej stronie
  • zlizywanie miodu lub kremu czekoladowego z podniebienia
  • przesuwanie czubka języka od zębów po podniebieniu jak najdalej w głąb jamy ustnej (język zagląda do gardła);
  • naciskanie językiem na podniebienie ( usta otwarte ) – zwalnianie nacisku (można wykorzystać kawałek chleba lub przykleić do podniebienia, a potem ściągnąć językiem)
  • przeciskanie języka między zębami; górne siekacze skrobią język, masują go
  • zlizujemy z talerzyka, brzegów kieliszka rozsmarowany dżem, krem czekoladowy, serek topiony, itp
ĆWICZENIA WARG I POLICZKÓW
  • oblizywanie się jak kotki
  • nagryzanie warg zębami (tak jakby to była guma do żucia)
  • „chowanie” warg do wewnątrz
  • Wysuwanie warg do przodu (dzióbek)
  • przesyłanie całusków
  • rozciąganie warg w szerokim uśmiechu
  • motorek (wprawiamy wargi w drgania)
  • wysuwanie i spłaszczanie warg złączonych
  • zakładanie wargi dolnej na górną i górnej na dolną
  • chwytanie dolnymi zębami wargi górnej
  • chwytanie górnymi zębami wargi dolnej
  • ssanie wargi dolnej, następnie górnej
  • cmokanie
  • parskanie
  • dmuchanie przez wargi w kształcie dzióbka, bokiem, z zębami górnymi na dolnej wardze
  • wciąganie policzków do jamy ustnej
  • nadymanie policzków (ćwiczenie można rozpocząć od puszczania baniek, zdmuchiwania płomienia świecy przy zwiększanej stopniowo odległości, nadmuchiwania balonów)
  • nadmuchiwanie policzków z uwalnianiem nagromadzonego powietrza w jamie ustnej
  • nadymanie jednego policzka i przesuwanie powietrza z jednej strony jamy ustnej na drugą, wargi pozostają zamknięte
  • zaokrąglanie i spłaszczanie warg przy zwartych szczękach
  • przy zaciśniętych zębach rozwieranie i zwieranie warg
  • przy lekko zwartych szczękach naciskanie palcami na kąciki ust w kierunku środka szpary ust, pod naciskiem wargi wysuwają się do przodu i uwypuklają się do góry i do dołu w kształcie łuków; przy tym układzie, nie zwalniając ucisku zewrzeć wargi
  • utrzymywanie wargami lizaka lub rurki, wdech i wydech kącikami ust
  • utrzymywanie ołówka między wargami
  • dmuchanie na płomień świecy, wacik, kulkę z papieru
  • górne siekacze oprzeć na wardze dolnej, górna warga jest lekko uniesiona (jak do głoski 'w, f'), wdychanie i wydychanie powietrza przez szczelinę wargowo – zębową
  • zbliżanie do siebie kącików ust (jak przy wymowie 'u')
  • oddalanie od siebie kącików ust (jak przy wymowie 'i')
  • wymawianie na przemian a- o przy maksymalnym oddaleniu od siebie wargi górnej i dolnej
  • przesadna artykulacja głosek a- i- o- e- u- y
  • łączenie samogłosek w pary (a – o, u – i, e – y, a – i, a – u, 0 i, u – a, itd.), ćwiczenie najpierw wykonujemy w wolnym tempie, następnie stopniowo przyśpieszamy
  • powtarzanie samogłosek przy zwartych szczękach
  • powtarzanie ciągu samogłosek w różnych kombinacjach, np.:

    u- a- i- o- y ,
    o- a- y- i -u ,
    y- i- o- a- u ,
    u -i- y- a- o

  • masowanie warg
  • naśladujemy minki, gdy jesteśmy:
    weseli - płaskie wargi, rozciągnięte od ucha do ucha, uśmiech szeroki,
    smutni - robimy podkówkę z warg,
    obrażeni - wargi nadęte,
    zdenerwowani - wargi wąskie
  • zły pies: naśladujemy złego psa, unosimy górną wargę, pokazujemy zęby
  • gorąca zupa: pokazanie jak chłodzimy gorącą zupę
  • rybka: pokazujemy jaki pyszczek ma rybka, wysuwamy wargi do przodu i rozszerzamy na końcu
  • nadymanie policzków – „ gruby miś”
  • wciąganie policzków – „ chudy zajączek”
  • nabieranie powietrza w usta i zatrzymanie w jamie ustnej, krążenie tym powietrzem, powolne wypuszczanie powietrza
  • naprzemiennie „ gruby miś” – „ chudy zajączek”
  • nabieranie powietrza w usta, przesuwanie powietrza z jednego policzka do drugiego na zmianę
ĆWICZENIA PODNIEBIENIA MIĘKKIEGO
  • szerokie otwieranie i zamykanie buzi
  • naśladowanie ziewania przy opuszczonej szczęce dolnej, język leży na dnie jamy ustnej
  • kaszel z wysuniętym językiem
  • płukanie gardła ciepłą wodą
  • chrapanie na wdechu i wydechu
  • głębokie oddychanie przez jamę ustną przy zaciśniętych nozdrzach i przez nos przy zamkniętych ustach
  • wymawianie połączeń głosek tylnojęzykowych zwartych z samogłoskami: ga, go, gu, ge, gą, gę, ka, ko, ku, ke, kę, ką
  • zabawa języczek wędrowniczek:
    Chory Tomek, który bardzo źle się czuł i zachorował. Chłopiec był kapryśny, nie chciał jeść, był senny i bardzo kaszlał (naśladowanie ziewania przy nisko opuszczonej szczęce dolnej, kaszel z językiem daleko wysuniętym do przodu). Mamusia wezwała pogotowie (eo, eo, au, au,). Przyjechała pani doktor i zaleciła Tomkowi płukanie gardła, połykanie pastylek, picie syropu (naśladowanie tych czynności) oraz inhalacje (zaciskanie na przemian dziurki nosa i oddychanie wolno). Chłopiec bardzo zmęczony, ziewa i zasypia. Podczas spania chrapie (na wdechu i wydechu)
  • nadmuchiwanie baloników
  • puszczanie baniek mydlanych ( kto więcej puści baniek?, komu uda się zrobić największą?)
  • zabawa w echo: powtarzanie sylab: ka, ko, ke, ku, ak, ok., oke, uku, oko, ga, go, ge, gu, aga, ogo, ege, ugu
ĆWICZENIA SZCZĘKI DOLNEJ

  • opuszczanie i unoszenie szczęki dolnej
  • ruchy szczęki dolnej w prawo i lewo, z wyraźnym zaznaczeniem pozycji środkowej - ćwiczenie wykonuje się na cztery fazy: wychylenie w prawo, powrót do pozycji środkowej, wychylenie w lewo, powrót do pozycji środkowej,
  • naśladowanie otwierania szeroko buzi jak podczas ziewania
  • chwytanie górnej wargi dolnymi zębami
  • wymawianie szerokiego 'a' i przechodzenie do wymawiania 'a' połączonego z głoską 's'
  • wąchanie kwiatów: duży wdech nosem i wydech ustami z jednoczesnym wymawianiem głoski aa (jako zachwyt), oo (zdziwienie)

Katarzyna Rodak

Wygenerowano w sekund: 0.06
2,923,687 unikalne wizyty