Serwis Samorzędowego Przedszkola Integracyjnego Nr 16 w Białej Podlaskiej
Ostatnie artykuły
Nawigacja
***

Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Aktualnie online
» Gości online: 5

» Użytkowników online: 0

» Łącznie użytkowników: 10
» Najnowszy użytkownik: irena bednarek
Nawigacja
Dlaczego moje dziecko jest niezręczne - testy dla rodziców
Z codziennych obserwacji wynika, że są dzieci, którym częściej niż innym zdarzają się różne przykre rzeczy.
Bardzo często upadają, nawet na równej drodze, tłuką i kaleczą sobie kolana, wypadają im z rąk niesione zabawki lub inne przedmioty, długo uczą się jeździć na rowerze, wciąż wywracają na deskorolce, rolkach czy łyżwach. Częściej tracą równowagę w różnych sytuacjach. Ich ruchy są niezgrabne, za duże, nie trafiające do celu, nieporadne, niezdarne - nieskoordynowane. Natychmiast mamy wrażenie, że nasze dziecko jest niezręczne i bardziej niezdarne niż inne.
Jeżeli nasza pociecha "odstaje" od rówieśników w dużym stopniu. Jest od nich mniej sprawna- być może, przyczyn należy wówczas szukać w tzw. zaburzeniach koordynacji wzrokowo - ruchowej. Podłoże takich problemów jest najczęściej bardzo typowe. Nazywamy je skrzyżowaną lateralizacją.

Każdy człowiek charakteryzuje się określoną "stronnością" ciała. Najczęściej mamy sprawniejszą prawą rękę, nogę a także prawe oko, ucho. Są jednak osoby, u których większa sprawność sytuuje się po przeciwnej stronie - określamy ich jako leworęcznych. Są również osoby , które natura obdarzyła niejako równomiernie , dając im możliwość posługiwania się w jednakowym stopniu prawą i lewą częścią ciała. Może się jednak zdarzyć, że mamy do czynienia z sytuacją , w której poszczególne parzyste organy, lub kończyny (oczy, uszy, ręce, nogi) naprzemiennie krzyżują swoją sprawność. Wówczas na przykład bardziej sprawne jest prawe oko i lewa ręka lub na odwrót. Istnieją proste testy pozwalające to ustalić . Mogą je wykonać sami rodzice pamiętając jednak aby zbytnio nie stresować dziecka i aby sam sprawdzian przebiegał w swobodnej i trochę zabawowej atmosferze. Nadmieniam jednocześnie, iż ostatecznej specjalistycznej i wiążącej zarówno dla rodzica i nauczyciela diagnozy w tym zakresie dokonuje pedagog z Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej.

TEST OCZU:
Przygotowujemy kartkę papieru (np. formatu A4) z niewielkim otworem. Siadamy naprzeciwko dziecka i prosimy, aby spojrzało na nas przez ten otwór. Zwracamy pilnie uwagę, które oko zostanie wybrane. Jest to decyzja w dużym stopniu zautomatyzowana , spontaniczna i samorzutna: dziecko z dużym prawdopodobieństwem - dokona wyboru oka bardziej sprawnego.

TEST RĄK:
Przygotowujemy niewielkie naczynie (np. buteleczkę) z małym otworem oraz kilka małych przedmiotów, które można włożyć przez ten otwór ( np. koraliki, kamyczki). Prosimy dziecko o powrzucanie wszystkich tych przedmiotów do środka naczynia. Zwracamy uwagę, którą ręką dziecko posługuje się najczęściej lub używa jej w sposób wyłączny.

TEST NÓG:
Do tego sprawdzianu potrzebna nam będzie piłka (najlepiej średniej wielkości). Stajemy naprzeciw dziecka, w odległości 4-6 metrów i podajemy (lub toczymy) zdecydowanie piłkę w stronę dziecka prosząc aby odbiło piłkę w naszą stronę. Sprawdzian ten można powtórzyć kilkakrotnie i tak jak w poprzednich przypadkach: będzie dominowała ta noga która jest sprawniejsza.

Warto wiedzieć, że lateralizacja kształtuje się ostatecznie dopiero w wieku 6 - 7 lat, a czasem jeszcze później; stąd nasze badanie będzie miało charakter orientacyjny.

Jeżeli mamy wątpliwości co do rezultatów naszych prób testy można powtórzyć za jakiś czas lub możemy zwrócić się do o pomoc do specjalistów w poradni psychologiczno - pedagogicznej (lub pracujących w naszym przedszkolu). Jest to szczególnie uzasadnione wtedy, gdy wynik będzie świadczył o istnieniu lateralizacji skrzyżowanej, tzn. takiej gdy np. większej sprawności prawego oka będzie towarzyszyła większa sprawność lewej ręki lub inna podobnego typu kombinacja. Dzieci z tego typu problemem mają różnego typu trudności w nauce szkolnej - szczególnie w klasach początkowych i wymagają specjalnego rodzaju pomocy terapeutycznej.

PRZYCZYNY EMOCJONALNE:
Niezręczność naszego dziecka nie musi jednak wynikać wyłącznie z zasygnalizowanych wyżej przyczyn. Może mieć charakter emocjonalny. Dziecko - nawet to najmniejsze szybko zauważa, że jego niezręczność i "wpadki" zwracają uwagę rodziców. Dorośli pochłonięci swoimi sprawami, nagle śpieszą dziecku na pomoc porzucając interesujące zajęcia.

Niezręczności bywają również objawem napięć, jakie istnieją miedzy rodzicami lub między nimi a innymi osobami ( dziadkami, sąsiadami). Dziecko zauważa, że w ten sposób z łatwością może manipulować najbliższymi, koncentrować na sobie uwagę, zyskiwać zainteresowanie, czy przerwać pełne napięcia kontakty Własna niezręczność okazuje się dla dziecka wspaniałą okazją do wywierania skutecznego wpływu na otoczenie. Jeśli tak właśnie jest to należy sytuację tą przeanalizować i szukać innych sposobów postępowania.

Przykłady te pokazują, że nie istnieją jedyne , uniwersalne metody wychowania, a każde dziecko, sytuacja czy problem wymagają odmiennego i stosownego sposobu oddziaływania.
Rodziców pragnących pomóc swojemu dziecku odsyłam do ksiązki Sławomira Owczarka pt.: "Gimnastyka przedszkolaka". Propozycje tam zawarte można wykorzystać w różnych sytuacjach - jako ćwiczenia usprawniające, relaksacyjne lub wprowadzenie do zabaw tematycznych.

mgr Wiesława Ulita

LITERATURA:

  1. Dziecko niepełnosprawne ruchowo cz.1 (praca zbiorowa pod red. Z. Łosiowskiego) i cz.3 ( praca zbiorowa pod red. E. Mazanek).
  2. Gimnastyka Przedszkolaka- Sławomir Owczarek, WSiP.
  3. Przykładowe scenariusze zajęć z terapii indywidualnej-Maria Grzybowska.